همین کوچه بن بست کناری

ﻋﺎﺷﻘﻢ، 
ﺍﻫﻞ ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻮﭼﻪ ﯼ ﺑﻦ ﺑﺴﺖ ﮐـﻨﺎﺭﯼ 
ﮐﻪ ﺗﻮ ﺍﺯ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺍﺵ ﭘﺎﯼ ﺑﻪ ﻗﻠﺐ ﻣﻦِ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﻧﻬﺎﺩﯼ 
تو ﮐﺠﺎ؟ 
کوﭼﻪ ﮐﺠﺎ؟ 
پنجره ﯼ ﺑﺎﺯ ﮐﺠﺎ؟ 
ﻣﻦ ﮐﺠﺎ؟ 
عشق ﮐﺠﺎ؟ 
ﻃﺎﻗﺖِ ﺁﻏﺎﺯ ﮐﺠﺎ؟ 
تو به لبخند و نگاهی 
ﻣﻦِ ﺩﻟﺪﺍﺩﻩ ﺑﻪ ﺁﻫﯽ 
ﺑﻨﺸﺴﺘﯿﻢ، 
ﺗﻮ ﺩﺭ ﻗﻠﺐ ﻭ
ﻣﻦِ خسته به چاهی 
ﮔُﻨﻪ ﺍﺯ ﮐﯿﺴﺖ؟ 
از ﺁﻥ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﯼ ﺑﺎﺯ؟ 
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﯼ ﺁﻏﺎﺯ؟ 
اﺯ ﺁﻥ ﭼﺸﻢِ ﮔﻨﻪ ﮐﺎﺭ؟ 
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﯼ ﺩﯾﺪﺍﺭ؟ 
کاش ﻣﯽ ﺷﺪ 
ﮔُﻨﻪِ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﻭ ﻟﺤﻈﻪ ﻭ ﭼﺸﻤﺖ؛ 
ﻫﻤﻪ ﺑﺮ ﺩﻭﺵ ﺑﮕﯿﺮﻡ 
ﺟﺎﯼ ﺁﻥ ﯾﮏ ﺷﺐ ﻣﻬﺘﺎﺏ، 
ﺗﻮ ﺭﺍ ﺗﻨﮓ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﺑﮕﯿﺮﻡ

فریدون مشیری

/ 2 نظر / 69 بازدید
مجید

سلام نوشته های بسیار زیبایی داری امیدوارم همیشه به نوشتن ادامه بدی تا ما هم با خوندن اون ها لذت ببریم به منم سر بزنی خوشحال می شم

همراه رایانه

همراه رایانه مرکز پاسخگویی مشکلات رایانه ای و موبایل می باشد. (شبانه روزی) تماس در سراسر کشور با تلفن ثابت : 9099070345 www.poshtyban.ir