سرو ایراج

سرو هزار ساله ایراج

ده رنگی ودو رویی؟!
نویسنده : حسن اشرف - ساعت ۱٠:٠۸ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٠ اسفند ۱۳۸۸
 

بعد چند یوم است هستم ای عمو         با مذاق خویشتن درگفت و گو

تا که شرح حالی از ایراجیــــــــــان        بی کم وکاست آورم اندر مـیان

ده نباشد جنــــگل مـــــــــــــولا بود        هـرچه خواهی اندرو پیــــدا بود

بیست وشش فامیل هستنداین گرو"ه"

اکثــرا ده رنــــــگ هستنــــــــدو دو رو

الهی نور به قبرش بباره تو این شب جمعه آمرز طلبید مرحوم حاج سید مرتضی مـــوسوی رامی گم که شعر بالا قسمتی از شعر بلند توصــیف ایراج وایراجیان از نگاه اون مرحومـــه  .گرچه بقیه این شعر تحت تاثــــیر نظرات شخصی و حب و بغض های 40 -50 سال پیش شاعر قرار گرفته و بنده نیز با اونا موافـــق نیستم اما همـــون بیت اخیرکه شاعـــر بعد از مدتهای مدید  با خودش کلنجار رفته که خصـــوصیت این بیست و شش فامیل را از کجا آغاز کنه وبالاخره به این بیت رسیده شاه بیت مثنوی او و اصل حرفشه .

حالا لابد برای هر ایراجی که این شعر را بخونی میگه ما جزء اون اقلیت هستیم که بی رنگ و ریا ییم!

در هر صورت خواستم بگم این آخر سالی بیاییم یه نگاهی به خودمـــون بیندازیم و تکلیفمون را با خودمون وبا مردم روشن کنیم ،یه رنــگ باشیم وهر جا که رسیدیم به رنگ اونجا در نیاییم وبه هر جمعیتی رسیـــــــدیم خودمون را همفکر اونها قلمداد نکنیم اگه درمورد مسئله ای نظر موافــق یا مخالف داریم صادقــانه و بـدون توجه به بادهای موافـق یا مخالـف ،اونا  حفظ کنیم و خودمون و مردم را سیاه نکنیم.شاید بعدها یکی بگه:

شست و شش فامیل هستنداین گروه   اکثرا یک رنگ هستند و یه رو!